25/09/2008 orucum ve yıllardır özlemini kurduğum farklı bir yola ve zamana doğru gidiyorum. Memleketime ve özellikle de yaylamız Sarıkaya Köyü'ne gidiyorum. Niyetim dokuz ya da on gün orada teknoloji, ses ve herşeyden uzak kalmak.

  Cuma sabahı Mersin Erdemli'deyim. Otubüs yolculuğum çok berbat ve 18 saat gibi bir süre aldı. Ama insan sevdiklerini görünce unutuyor tüm yorgunlukları ve sıkkınlıkları. İsmail Abimin (ablamın kocası) işyerinin önünde iniyorum otobüsten. Her zamanki muzipliği ile karşılıyor beni. Sonra babam geliyor. Yıllar onu artık yıpratmış. Ama hala güçlü ve vakur duruyor. Söyleyemesem de onu ve annemi çok seviyorum. Akşam babam ile birlikte annemin olduğu Sarıkaya Köyüne gidiyoruz. Güzel bir motorsiklet yolculuğu ile. Yolda yağmura yakalanıyoruz. Baba ile motorsiklet üzerinde ıslanmak ne güzel. Güzelim çam ve ardıç ormanlarının arasından geçiyoruz. Mis gibi orman kokusu ve toprak kokusu.